Γλώσσα:
Home arrow Ποιοι είμαστε arrow Απολογισμός 2010 - Προγραμματισμός
Απολογισμός 2010 - Προγραμματισμός

Το 2011 είναι η χρονιά που η ΕΕΔΔΑ κλείνει 30 χρόνια δράσης. Τριάντα χρόνια διεθνιστικής αλληλεγγύης με σημαντική παρουσία στην Ελλάδα, αλλά κυρίως στο εξωτερικό. Θα χρειαζόμασταν πολύ χρόνο για να θυμηθούμε κάποιους σημαντικούς σταθμούς αυτών των 30 χρόνων, έχουμε όμως υπόψη μας να κάνουμε κάποια εκδήλωση για να γιορτάσουμε, να θυμηθούμε και να τιμήσουμε αυτά τα 30 χρόνια σκληρής δουλειάς.

Κι αυτό γιατί πιστεύουμε πως αυτά τα 30 χρόνια μας δίνουν μια πολύτιμη πείρα, αρνητική και θετική, που μπορεί να μας βοηθήσει σίγουρα να βελτιώσουμε τη δουλειά μας και να ξεπεράσουμε μια σειρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και που έχουμε εντοπίσει εδώ και αρκετά χρόνια.  

Η χρονιά που πέρασε
 

Γενικά, τη χρονιά που μας πέρασε κάναμε κάποια σημαντικά βήματα στη συνεργασία μας με μια σειρά οργανώσεις που έχουν κοινούς ή παράλληλους στόχους με την ΕΕΔΔΑ, όπως με την ΕΕΔΥΕ και την ΟΓΕ κυρίως, αλλά και με τη Δημοκρατική Συσπείρωση για τις Λαϊκές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη. Με όλες αυτές τις οργανώσεις αναπτύξαμε μέσα στο 2010 κοινή δράση σε μια σειρά ζητήματα. Λόγω της κατάστασης που υπάρχει στο συνδικαλιστικό κίνημα, έχουν αδυνατίσει οι δεσμοί μας με τα συνδικάτα, κάτι που παλιά χαρακτήριζε την ΕΕΔΔΑ.  
 

Γενικά πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να γίνει κτήμα περισσότερων ανθρώπων η ανάγκη για διεθνιστική αλληλεγγύη υπέρ των λαών και των θυμάτων της ιμπεριαλιστικής θηριωδίας, για αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση,  για να μπει φρένο στην ιμπεριαλιστική ληστρική πολιτική και στους πολέμους. Να απαιτήσουμε μαζί με όλο το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα της χώρας μας να πάψει η εμπλοκή και ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας στους διαφόρους «τοπικούς» πολέμους και στις κάθε είδους επιθέσεις σε βάρος των λαών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ενισχύσουμε παραπέρα τα αντιιμπεριαλιστικά στοιχεία στη δράση μας. Να έχουμε ανοιχτό μέτωπο με τη γενική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης, με την πολιτική της ΕΕ στα διάφορα ζητήματα, στην εξωτερική πολιτική της, στην πολιτική απέναντι στους μετανάστες, απέναντι στις αναπτυσσόμενες χώρες. Να καταγγέλλουμε καθημερινά το ρόλο του ΝΑΤΟ και το νέο στρατηγικό δόγμα του.
 Ο πολλαπλασιασμός των «τοπικών» πολέμων, οι επιθέσεις σε όλο και περισσότερους λαούς, η εντεινόμενη καπιταλιστική κρίση, η αύξηση των διαφόρων μορφών εκμετάλλευσης από την πλευρά των πολυεθνικών, το σοβινιστικό ρατσιστικό κυνήγι ενάντια στους μετανάστες, αντικειμενικά φέρνουν πιο κοντά το κίνημα αλληλεγγύης με το αντιπολεμικό κίνημα σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση. Κίνημα αλληλεγγύης και αντιπολεμικό κίνημα μπορούν να είναι αποτελεσματικά στην οργάνωση της πάλης του λαού, όταν αποκαλύπτουν την κοινή αιτία της εκμετάλλευσης των λαών και των πολέμων. Γι’ αυτό και πρέπει άμεσα να εντείνουμε την κοινή μας δράση, να αναλαμβάνουμε από κοινού πρωτοβουλίες, σε μια πορεία σύγκλισης των αιτημάτων και των αγώνων μας, ώστε πιο μαζικά και αποτελεσματικά να δρούμε και να επηρεάζουμε για να αλλάξει ο συσχετισμός δυνάμεων υπέρ των λαϊκών συμφερόντων. Ιδιαίτερο βάρος πρέπει να ρίξουμε για να αντιπαλέψουμε τις προσπάθειες που προωθούνται μεθοδικά για την απαγόρευση των διαδηλώσεων στο κέντρο της Αθήνας και την ποινικοποίηση του κοινωνικού κινήματος. 
 

Απολογισμός
 

Ο φετινός γιορτασμός της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης ήταν ιδιαίτερα σημαντικός, αφού έγινε σε μια περίοδο όξυνσης της κατάστασης στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα στην Παλαιστίνη, και με πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία. Η ΕΕΔΔΑ, επομένως, δεν θα μπορούσε παρά να είναι παρούσα, με το δικό της πανό, με τα δικά της ιδιαίτερα συνθήματα.
   

Στις 3 Μάη συμμετείχαμε σε σύσκεψη της ΕΕΔΥΕ που έγινε για να ενημερωθούν οι συνεργαζόμενες μαζικές οργανώσεις για την επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα, αλλά και για την καλύτερη προετοιμασία της Μαραθώνιας Πορείας, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 10 Μάη και στην οποία συμμετείχαμε, όπως σταθερά κάνουμε χρόνια τώρα.

Επίσης, όπως κάθε χρόνο είχαμε το δικό μας περίπτερο στη Διεθνούπολη του Φεστιβάλ της ΚΝΕ, που φέτος πραγματοποιήθηκε 16-18 Σεπτέμβρη στο Πάρκο Τρίτση. 

Και, φυσικά, δεν λείψαμε από τον καθιερωμένο γιορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου και στην πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία με το δικό μας, ξεχωριστό πανό και συνθήματα. 

19-20 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε στη Λισαβόνα η Σύνοδος του ΝΑΤΟ. Αντιπροσωπεία της οργάνωσής μας συμμετείχε στις εκεί πολύμορφες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που πραγματοποίησε το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης σε συνεργασία με τις φιλειρηνικές οργανώσεις της Πορτογαλίας και με τη συμμετοχή οργανώσεων από πολλές χώρες. 
 

13-21 Δεκέμβρη συμμετείχαμε ενεργά στο 17ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών, που πραγματοποίησε η ΠΟΔΝ στη Νότια Αφρική με μια ομάδα 5 ατόμων.    


Το Γενάρη 2011 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου Γαλατσίου, η πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση του αθλητικού ομίλου ΚΟΡΩΝΙΔΑ, στην οποία η ΕΕΔΔΑ συμμετείχε επίσημα καλεσμένη.
    

Στις 13 Γενάρη 2011 με στόχο όχι μόνο να ενισχύσουμε τα άσκημα οικονομικά της οργάνωσής μας αλλά και να έχουμε μια ευχάριστη ανάπαυλα από την καθημερινότητα, πραγματοποιήσαμε γλέντι στο κέντρο ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ. Ευτυχώς για μας και οι δύο στόχοι στέφθηκαν με επιτυχία, αφού όσοι μας τίμησαν με την παρουσία τους έφυγαν με καλές εντυπώσεις αλλά και αφήνοντας ανεβασμένο το ταμείο μας.
   

Τέλος, όπως κάθε χρόνο, εκδώσαμε το ημερολόγιο της ΕΕΔΔΑ, αφιερωμένο στα 30 χρόνια αντιιμπεριαλιστικής δράσης της οργάνωσής μας. Παρά το ότι το ημερολόγιο ήταν καλαίσθητο, με όμορφο σχέδιο και ωραία χρώματα, το γεγονός ότι ήταν μονόφυλλο φαίνεται ότι δεν άρεσε. Το ημερολόγιο παραμένει απούλητο και εμείς αναγκαστήκαμε να μειώσουμε την τιμή, καλή ευκαιρία για όσους δεν το έχουν προμηθευτεί, να σπεύσουν έστω και τώρα. Η υπόσχεση για του χρόνου είναι ότι θα το εκδώσουμε στη γνωστή του μορφή με φωτογραφίες από τη δράση μας αλλά και τα γεγονότα όλου του κόσμου. Βάρος ρίξαμε από την προηγούμενη εκλογοαπολογιστική συνέλευση του 2008/2009 για την εγγραφή νέων μελών, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, χωρίς θεαματικά αποτελέσματα, βέβαια, αλλά οπωσδήποτε κάτι κάναμε, αφού αποκτήσαμε 24 νέα μέλη.
 

Προγραμματισμός για το 2011
  • 9.4. Γλέντι στον Πολυχώρο Μάνος Λοΐζος στη Νίκαια
  • Μέσα στο 2011 μια έκθεση εικαστικών καλλιτεχνών. Για το σκοπό αυτό θα συναντηθούμε μέσα στο μήνα με το Καλλιτεχνικό Επιμελητήριο
  • Ιούνιος, υπαίθριο γλέντι σε κήπο
  • Εκδήλωση για τα 30 χρόνια δράσης μας

ΤΜΗΜΑ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ/ΑΡΑΒΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
 

Η χρονιά που πέρασε αποδείχθηκε για το Τμήμα ακόμα πιο δύσκολη από τις προηγούμενες, μιας και οι κοινωνικο-πολιτικές εξελίξεις στις χώρες με τις οποίες αυτό ασχολείται ήταν ιδιαίτερα σύνθετες. 
    

Η δράση του Τμήματός μας, όμως, στη χρονιά αυτή έγινε περισσότερο δύσκαμπτη, πιο ανεπαρκής και δυσανάλογη σε σχέση με τη σοβαρότητα αυτών των εξελίξεων. Με λίγα λόγια, το Τμήμα μας αρκέστηκε να συμμετέχει στις γενικές κινητοποιήσεις και στην έκδοση ανακοινώσεων διαμαρτυρίας, όπου αυτές απαιτούνταν και όχι στην αυτοτελή δράση. Το να καταμερίσεις ευθύνες δεν είναι δύσκολο. Το μεγαλύτερο βάρος φέρνει ο υπεύθυνος του Τμήματος. Όμως, κι αυτό δεν είναι ακριβώς έτσι αφού τα πράγματα είναι πολύ πιο πολύπλοκα από όσο φαίνονται με μια πρώτη ματιά. Το χτύπημα που δέχθηκε αλλά και συνεχίζει να δέχεται το μαζικό κίνημα είναι γνωστό. Αν σε αυτό συμπεριλάβει κανείς και τα χιλιάδες προβλήματα που έφερε μαζί της η καπιταλιστική κρίση, το βάρος των οποίων έχει γίνει δυσβάστακτο για την πλειοψηφία των εργαζομένων, γίνεται πιο κατανοητό γιατί μια οργάνωση σαν τη δική μας δεν είναι εύκολο να ορθοποδήσει και να βγει από τις δυσκολίες της νικήτρια. Μ’ άλλα λόγια η κατάσταση αυτή έχει επηρεάσει και τη δική μας οργάνωση.
       

Πιο συγκεκριμένα για κάθε χώρα της δικής μας ευθύνης, τα πράγματα έχουν ως εξής:

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

 Η ειρηνευτική διαδικασία στην Παλαιστίνη βρίσκεται σε αδιέξοδο. Σε αυτό συντελεί η πολιτική του Ισραήλ, η συστηματική τακτική όλων των κυβερνήσεών του να συνεχίζουν τους εποικισμούς, τις επιθέσεις, το χτίσιμο του Τείχους, τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας  και να αρνούνται την παραχώρηση κάθε δικαιώματος στους Παλαιστίνιους, κύρια της απόκτησης πραγματικά δικής τους πατρίδας. Με τη συνεχιζόμενη αφαίρεση εδαφών και το κομμάτιασμα όσων εδαφών τούς έχουν απομείνει (η Δυτική Όχθη κομματιασμένη σε Ραμάλα, Χεβρώνα και Τζενίν και εντελώς ξεχωριστά η Λωρίδα της Γάζας) οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν κυριολεκτικά έδαφος για να χτίσουν την πατρίδα τους.    

Ο ξένος παράγοντας, που συνεπικουρεί άμεσα και έμμεσα αυτή την πολιτική, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα. Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ έβαλαν βέτο ώστε να μην ψηφιστεί στον ΟΗΕ η πρόταση καταδίκης των εποικισμών και η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει τις προσπάθειές της για αναβάθμιση των σχέσεών της με το Ισραήλ. 
    

Και να μην ξεχνάμε το δικό μας υπουργό Εξωτερικών ο οποίος, στη διάρκεια της επίσκεψής του στο Ισραήλ, όχι μόνο υπέγραψε συμφωνίες για πολύμορφες συνεργασίες με το Ισραήλ αλλά κράτησε και ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε θύτες και θύματα, υπονομεύοντας έτσι τα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού.  
    

Τέλος, ο διχασμός ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες πολιτικές ομάδες της Παλαιστίνης, Χαμάς και Φατάχ, δίνει το τελειωτικό χτύπημα στην εξεύρεση μιας βιώσιμης λύσης. Αυτή τη στιγμή, στην Παλαιστίνη υπάρχουν δύο κέντρα λήψης αποφάσεων: ένα στη Δυτική Όχθη με τη Φατάχ και ένα στη Λωρίδα της Γάζας με τη Χαμάς.  
    

Παρά τους μεγαλεπήβολους σχεδιασμούς που είχαμε και παρά το γεγονός ότι η Παλαιστίνη έζησε και αυτή τη χρονιά τεράστιες δυσκολίες εξαιτίας όλων αυτών, η δράση μας έμεινε πολύ πίσω από τα γεγονότα. Για παράδειγμα, για τις 15 Μάη, την Ημέρα Νάκμπα, δηλαδή της ολοκληρωτικής καταστροφής της Παλαιστίνης, το Τμήμα μας εξέδωσε μόνο μια ανακοίνωση την οποία στείλαμε στα ΜΜΕ.
    

Στις 31 Μάη στείλαμε και πάλι στα ΜΜΕ ανακοίνωση καταδίκης γιατί η ισραηλινή πολεμική μηχανή προσπάθησε να λύσει τις διαφορές της με την Τουρκία με μια απρόκλητη επίθεση ενάντια στη νηοπομπή που ονομάστηκε «Ένα πλοίο για τη Γάζα». Η νηοπομπή, που αποτελείτο από πλοία από πολλές χώρες, είχε στόχο να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας. Αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν δεκάδες νεκροί, όλοι τουρκικής προέλευσης, και πολλές συλλήψεις, ανάμεσά τους και Ελλήνων που γρήγορα αφέθηκαν ελεύθεροι.
    

Η επίθεση αυτή έγινε αιτία ώστε η συγκέντρωση διαμαρτυρίας που είχε προγραμματίσει το ΠΑΜΕ για το ασφαλιστικό, την 1η Ιούνη, να πάρει αντιιμπεριαλιστική μορφή και η πορεία που ακολούθησε να καταλήξει στην ισραηλινή πρεσβεία. Η ΕΕΔΔΑ συμμετείχε, όπως ήταν φυσικό, στη διαμαρτυρία αυτή, έβγαλε δική της ανακοίνωση και πορεύτηκε με τους άλλους εργαζόμενους πίσω από το δικό της πανό. 
    

Στις 21 Οκτώβρη, μόλις ανακοινώθηκε ότι η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνίες οικονομικής συνεργασίας με το Ισραήλ, η ΕΕΔΔΑ εξέδωσε ανακοίνωση καταγγελίας, που έστειλε σε όλα τα ΜΜΕ.
   

Στις 28 Νοέμβρη αντιπροσωπεία της ΕΕΔΔΑ παραβρέθηκε στο Μέγαρο Μουσικής προσκαλεσμένη στην πολύ επιτυχημένη εκδήλωση, που οργάνωσε η παλαιστινιακή παροικία, με μουσική και τραγούδια από την Ορχήστρα Νέων από την Παλαιστίνη, αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα για την Παλαιστίνη.
    

Δυστυχώς, για τις 29 Νοέμβρη, που γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Αλληλεγγύης με την Παλαιστίνη, παρά τις προσπάθειές μας δεν έγινε δυνατό να πραγματοποιήσουμε τις εξορμήσεις που είχαμε προγραμματίσει και αρκεστήκαμε να στείλουμε ανακοίνωση στα ΜΜΕ. 
Όσο για την εκδήλωση, που είχαμε προαναγγείλει στην περσινή μας συνέλευση, στην οποία θα προσκαλούσαμε έναν Παλαιστίνιο και έναν Ισραηλινό για να μας ενημερώσουν για τις εκεί εξελίξεις, αυτή δεν έγινε δυνατή λόγω έλλειψης χρημάτων.

Τέλος, να ενημερώσουμε ότι έμειναν στα χαρτιά όλες μας οι προσπάθειες για να προωθηθεί το Russel Tribunal. Λίγοι ήταν εκείνοι που άμεσα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας για να αποστείλουν τη δική τους διαμαρτυρία για τα τεκταινόμενα στην Παλαιστίνη και κανένας για να δηλώσει συμμετοχή στις διαδικασίες του ίδιου του δικαστηρίου, πολύ περισσότερο για τη δημιουργία επιτροπής που θα αναλάμβανε να προωθήσει το ζήτημα.

ΣΟΥΔΑΝ 

Και για το Σουδάν η φετινή χρονιά ήταν πολύ σημαντική. Για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια ο λαός μπήκε στη διαδικασία εκλογών, οι οποίες, όμως, σαμποταρίστηκαν από την αντιπολίτευση που, αρνούμενη να συμμετάσχει, κατηγόρησε το Σουδανό πρόεδρο Ομάρ αλ Μπασίρ ότι δεν τήρησε τις υποσχέσεις της ειρηνευτικής συμφωνίας. Έτσι, οι εκλογές κατέληξαν να γίνουν μόνο στο Βορρά με αδιαμφισβήτητο νικητή τον ίδιο τον Μπασίρ.       

Τις εκλογές, όμως, ακολούθησαν άλλες, πιο σημαντικές εξελίξεις. Τόσο με την επιμονή της αντιπολίτευσης στο Νότο, όσο και κάτω από την πίεση του ιμπεριαλισμού, που «ξαφνικά» απόκτησε ενδιαφέρον για τη δημοκρατία στο Σουδάν, οι Σουδανοί κλήθηκαν σε δημοψήφισμα για να αποφασίσουν αν θέλουν η πατρίδα τους να παραμείνει ολόκληρη ή να κοπεί στα δύο. Έτσι, η από καταβολής ρωμαϊκού κράτους πολιτική και πρακτική του «διαίρει και βασίλευε» βρήκε ξανά την τέλεια εφαρμογή της με το δημοψήφισμα για την ανεξαρτητοποίηση του Νότιου Σουδάν.    


Το δημοψήφισμα είχε περιληφθεί ως όρος στην ειρηνευτική συμφωνία, που υπογράφτηκε το 2005 ανάμεσα στον κυβερνητικό στρατό του ισλαμιστή προέδρου Αλ Μπασίρ, το Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό του Σουδάν (Sudan People’s Liberation Army – SPLA) και το πολιτικό του τμήμα, το Λαϊκό Απελευθερωτικό Κίνημα του Σουδάν (Sudan People’s Liberation Movement – SPLM), στο οποίο συμμετείχε η Ενωμένη Αντιπολίτευση, από το μεγαλύτερο δεξιό κόμμα UMMA έως το Σουδανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο μόλις είχε βγει από πολύχρονη παρανομία με τεράστιες απώλειες στο δυναμικό του, κύρια το στελεχικό.     

Το παράδοξο είναι ότι το δημοψήφισμα προβλεπόταν να πραγματοποιηθεί για την ανεξαρτητοποίηση ή όχι της περιοχής του Αμπιέι, μιας τεράστιας σε έκταση περιοχής με δύο από τις μεγαλύτερες πετρελαιοπηγές στα εδάφη του, που βρίσκεται ανάμεσα στο βορρά και το νότο. Το Αμπιέι, όμως, τελικά έμεινε εκτός διαδικασίας.  Προς το παρόν παραμένει ξεκρέμαστο και κανείς δεν γνωρίζει ποιες είναι οι προθέσεις των ενδιαφερομένων μερών για την τύχη του, αν δηλαδή θα ανήκει στο βορρά ή στο νότο. Έτσι, μπορεί κανείς να κατανοήσει κατά πόσο το Αμπιέι μπορεί να δυναμιτίσει τα θεμέλια ολόκληρου του Σουδάν με απρόβλεπτες συνέπειες για το λαό του. 
    

Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα κυμάνθηκε από 80% έως και 100% και το 99,57% των συμμετεχόντων ψήφισε υπέρ της απόσχισης του Νότου από το Βορρά. Η διαδικασία απόσχισης θα ξεκινήσει από τις 9 Ιούλη 2011, οπότε και λήγει η ισχύς της ειρηνευτικής συμφωνίας.      
    

Η ελπίδα ότι η απόσχιση θα τους γλιτώσει από τον εμφύλιο πόλεμο, κληρονομιά της αγγλικής αποικιοκρατίας, ώθησε τους Νοτιοσουδανούς να ψηφίσουν με τέτοια ποσοστά υπέρ της διχοτόμησης της χώρας τους. Όμως, τόσο η άμεση και έμμεση εμπλοκή, όσο και οι αλαλαγμοί χαράς και ανακούφισης, που ακούγονται από Αμερικανούς και Ευρωπαίους για το αποτέλεσμα, μόνο ανησυχία μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και στους πιο ανίδεους για την κατάσταση στο Σουδάν.      

Μπορεί στο δημοψήφισμα του Γενάρη να «νίκησε» η απόφαση για διχοτόμηση του Σουδάν. Όμως, το αν θα προχωρήσει απρόσκοπτα αυτή η απόσχιση, μένει να το δούμε. Είναι πολλοί εκείνοι που βλέπουν ότι ο καθυστερημένος Νότος δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει χωρίς τη βοήθεια του Βορρά. Επίσης είναι και άλλοι που, όχι αβάσιμα, βλέπουν την ασύδοτη δράση δυτικών αλλά και ανατολικοαφρικανικών επιχειρηματικών συμφερόντων να εφορμούν, βρίσκοντας τις ελλείψεις του Νότιου Σουδάν σαν μια πολύ καλή ευκαιρία για επενδύσεις σε κάθε είδους δραστηριότητα. 
   

Τόσο πριν πραγματοποιηθούν οι εκλογές και το δημοψήφισμα, όσο στη διάρκειά του αλλά και αργότερα, οι βίαιες συγκρούσεις με τους διαδηλωτές του βορρά και τις κυβερνητικές δυνάμεις δεν σταμάτησαν καθόλου. Έτσι, στις 10 Ιούνη, όταν συνελήφθησαν Σουδανοί διαδηλωτές, στείλαμε κείμενο διαμαρτυρίας στα ΜΜΕ για τις συλλήψεις αυτές.    

Τώρα παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τα γεγονότα, βρισκόμαστε σε συχνή επικοινωνία με τις εκεί αδελφές οργανώσεις και είμαστε έτοιμοι να δώσουμε οποιαδήποτε βοήθεια μας ζητηθεί. 

ΑΡΑΒΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ   

Χιλιάδες λαού σε Τυνησία, Αίγυπτο, Μπαχρέιν, Ιορδανία, Υεμένη, Ομάν, Αλγερία, Συρία, Λιβύη, βρίσκονται στους δρόμους και διαμαρτύρονται ενάντια στα καταπιεστικά τους καθεστώτα. Κάθε λαός ξεκινά από τη δική του αφετηρία για τις διαμαρτυρίες του αλλά όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούν με τον ίδιο τρόπο να κρατηθούν στην εξουσία: με βία και καταστολή. Συγχρόνως, συναντά κανείς σκηνές απίστευτου θάρρους και ηρωισμού από τους εξεγερμένους. Οπωσδήποτε, οι διαφορές ανάμεσα στις εξεγέρσεις που έχουν ξεσπάσει στον αραβικό κόσμο διαφέρουν πολύ η μία από την άλλη και χρειάζεται προσοχή να μην τα βάζουμε όλα στο ίδιο καλάθι. Ωστόσο, κάθε αγώνας έστω και στην πιο απόμερη γωνιά της γης, γίνεται παράδειγμα και δίνει κουράγιο σε όλους τους καταπιεσμένους της γης. Και, φυσικά, η αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία. Ο παρατεταμένος αγώνας του λαού της Τυνησίας, για παράδειγμα, έδωσε τη σκυτάλη στο λαό της Αιγύπτου, όπου 1 εκατομμύριο λαού παρέμεινε στην κεντρική πλατεία του Καΐρου για ένα μήνα διαμαρτυρόμενος. Η εξέγερση αυτή, όμως, δεν ήρθε από το πουθενά, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Έχει βάθος χρόνου με πολύχρονους και πολύμορφους αγώνες. Το ’68, ’72 και ’73 με σημαντικούς φοιτητικούς αγώνες ενάντια στη στάση της κυβέρνησης της Αιγύπτου απέναντι στο Ισραήλ.  Το ’75 και ’77 με εργατικούς αγώνες και απεργίες. Το ’82 πάλι με διαδηλώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο.     

Τα τελευταία 7 χρόνια οι εξεγέρσεις αυτές οξύνθηκαν παραπέρα. Αφορμή στάθηκε η απόφαση του Μουμπάρακ να ορίσει διάδοχό του στην προεδρεία το γιο του. Η πραγματική αιτία, όμως, ήταν η απόφαση του αιγυπτιακού λαού να βελτιώσει τις συνθήκες της καθημερινής ζωής του. Οι αγώνες του πήραν και αντιιμπεριαλιστική μορφή, π.χ. ενάντια στον επεκτατισμό του Ισραήλ αλλά και σε κάθε είδους επεμβάσεις του ιμπεριαλισμού.   

Την παραίτηση Μουμπάρακ ήρθε να διαδεχθεί μια στρατιωτική δικτατορία με πολύ αρνητικό το ρόλο του στρατού. Η στρατιωτική ηγεσία υπόσχεται επίσημα ότι θα σεβαστεί την εξέγερση του λαού και σύντομα θα προχωρήσει προς πολιτική λύση, συνεχίζει, όμως, τις συλλήψεις εξεγερμένων. Κανείς δεν μπορεί να έχει ελπίδες ότι από μια στρατιωτική κυβέρνηση θα προκύψει κάτι το θετικό και πολλοί είναι εκείνοι που βλέπουν τον ιμπεριαλισμό να έχει το προβάδισμα και να πετυχαίνει τους στόχους του
    

Και εδώ δεν πρέπει στιγμή να ξεχνάμε το ρόλο του ισλαμικού στοιχείου, στην προκειμένη περίπτωση τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, που μπορεί να μην έχουν τη δύναμη της Χαμάς της Παλαιστίνης ή της Χεζμπολάχ του Λιβάνου, ωστόσο ο ρόλος τους είναι εξίσου αρνητικός.
    

Η μετά Μουμπάρακ περίοδος είναι πολύ δύσκολο να προδιαγραφεί και κανείς δεν ξέρει τι εξέλιξη θα υπάρχει. Οι πολιτικές δυνάμεις, καθεμιά με το δικό της όραμα για την ανάπτυξη της χώρας, παλεύουν άλλες για να ελαχιστοποιήσουν τις μεταρρυθμίσεις που απαιτεί ο λαός έτσι ώστε να συνεχιστεί η ίδια πορεία της χώρας και άλλες, όπως το ΚΚ, που ζητούν βαθύτερες αλλαγές προς άλλη κατεύθυνση. Στο Μπαχρέιν, ρόλο στην εξέγερση του λαού έπαιξε το σιιτικό στοιχείο που εξεγέρθηκε ενάντια στο σουνιτικό που τους καταδυναστεύει εδώ και χρόνια. Εκεί ο βασιλιάς, φοβούμενος την επέκταση των λαϊκών εξεγέρσεων, κήρυξε απαγόρευση κυκλοφορίας και κάλεσε ξένες δυνάμεις σε βοήθεια. Η Σαουδική Αραβία έσπευσε να στείλει 500 στρατιώτες και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα άλλους 1000
    

Η ΕΕΔΔΑ έστειλε ανακοινώσεις στα ΜΜΕ και για την Τυνησία, και για την Αίγυπτο και για τις εξεγέρσεις γενικά στον αραβικό κόσμο και για το Μπαχρέιν. Επίσης συμμετείχε σε δύο συζητήσεις στον 902 TV, μία για την Τυνησία και μία για την Αίγυπτο. Επίσης έχουμε κληθεί να συμμετάσχουμε και σε μια συζήτηση για το Σουδάν. 


ΛΙΒΥΗ    

Στη Λιβύη, τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού βρέθηκαν και πάλι πάνω από τις ανθρώπινες ζωές. Για αρκετό διάστημα με δηλώσεις, ανακοινώσεις και διαγγέλματα προλείαιναν το έδαφος για την επίθεση που προετοίμαζαν. Σήμερα, η κατάσταση είναι αρκετά σύνθετη, μετά την επίθεση της Γαλλίας, Αγγλίας, ΗΠΑ, που έγινε τάχα μετά από πρόσκληση των αντιμαχόμενων τον Καντάφι Λίβυων. Το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι ότι το ΝΑΤΟ υποτίθεται ότι δεν είχε πάρει απόφαση για το τι επρόκειτο να κάνει για αρκετές ημέρες. Είναι πολλοί αυτοί που φοβούνται ότι η Λιβύη θα διχοτομηθεί με μια κεντρική εξουσία υπό τον Καντάφι και μια περιφερειακή υπό δυτική κατοχή.   
   

Η ΕΕΔΔΑ αντέδρασε άμεσα μόλις έγιναν γνωστές οι πρώτες εξελίξεις και έστειλε στις 28 Φλεβάρη διαμαρτυρία στα ΜΜΕ για τη στάση που κρατούσαν η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ΗΠΑ και ο ΟΗΕ, ο οποίος έμμεσα προανήγγειλε επέμβαση. 
    

Επίσης, συμμετείχε με αντιπροσωπεία της στις 17 Μάρτη στην εκδήλωση που πραγματοποίησε η ΕΕΔΥΕ για την Αίγυπτο και τη Μ. Ανατολή με προσκαλεσμένους έναν Παλαιστίνιο και έναν Αιγύπτιο φιλειρηνιστές.
    

Στις 20 Μάρτη στείλαμε και δεύτερη καταγγελία στα ΜΜΕ για την επίθεση των ιμπεριαλιστών σε μια χώρα ανεξάρτητη και κυρίαρχη. Σε όλες τις ανακοινώσεις μας καταγγείλαμε τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και απαιτήσαμε να σταματήσει αμέσως η συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο κατά της Λιβύης.
 


Προγραμματισμός

 
  • Τον Απρίλη, με την ευκαιρία της επίσκεψης στην Ελλάδα του Άκελ Τακάζ, υπεύθυνου για το πρόγραμμα υιοθεσιών της ΕΕΔΔΑ, προγραμματίζουμε μια συνάντησή του με τους «γονείς», για να συζητήσουμε όχι μόνο τη συνέχιση και επέκταση του προγράμματος αυτού αλλά και να βάλουμε μπροστά επιτέλους το ταξίδι στην Παλαιστίνη, όπου θα γίνει η συνάντηση «γονιών» με παιδιά αλλά και άλλου είδους επισκέψεις ενημερωτικού χαρακτήρα για την κατάσταση στην πολύπαθη αυτή χώρα.
 
  • Επίσης σκεφτόμαστε να κάνουμε μέσα στο Μάη μια εκδήλωση/συζήτηση για την κατάσταση στον αραβικό κόσμο και τις πρόσφατες εξελίξεις. 
 
ΤΜΗΜΑ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ 

Τη χρονιά που μας πέρασε επιβεβαιώθηκαν οι προβλέψεις για μια επιδείνωση της κατάστασης στη Λατινική Αμερική. Με άλλα λόγια, το 2010 σίγουρα δεν ήταν μια καλή χρονιά για την περιοχή.  
Το πραξικόπημα στην Ονδούρα που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2009 εδραιώθηκε παραπέρα, χωρίς να σταματήσουν ούτε στιγμή μέχρι σήμερα οι μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις, με πολλούς νεκρούς και τραυματίες, ενώ οι παραστρατιωτικές ομάδες που δημιουργήθηκαν αμέσως μετά την επικράτηση του πραξικοπήματος δολοφονούν συνεχώς συνδικαλιστές, στελέχη του κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, αγρότες, γυναίκες, νεολαίοι. Η καταστολή είναι καθημερινό φαινόμενο, όπως άλλωστε και οι αγώνες, οι απεργίες, οι διαμαρτυρίες για τις ιδιωτικοποιήσεις, οι καταλήψεις δρόμων και πλατειών. Επικεφαλής των αγώνων τέθηκε από την πρώτη στιγμή το Εθνικό Μέτωπο Λαϊκής Αντίστασης (FNRP), που ίδρυσαν οι μαζικές οργανώσεις και τα συνδικάτα αμέσως μετά το πραξικόπημα. Η αντίσταση στην Ονδούρα, η έντασή της και η διάρκειά της, ήταν κάτι που δεν περίμενε κανείς σε τέτοια έκταση.

Παράλληλα, με την αφορμή του καταστροφικού σεισμού που χτύπησε το Γενάρη του 2010 την Αϊτή, τη φτωχότερη χώρα της Λατινικής Αμερικής και μια από τις φτωχότερες του κόσμου, εισέβαλαν στο νησί χιλιάδες πεζοναύτες από τις ΗΠΑ, που κατέλαβαν όλα τα στρατηγικής σημασίας σημεία, το αεροδρόμιο, τα λιμάνια, το καταστραμμένο προεδρικό μέγαρο, κλπ., με αποτέλεσμα η χώρα να αποτελεί πια ολόκληρη πραγματική αμερικανική στρατιωτική βάση. Παράλληλα αναπτύχθηκαν και στρατιώτες και αστυνομικοί του ΟΗΕ. Η Αϊτή ουσιαστικά έχει πραγματικά καταληφθεί από ξένες δυνάμεις, ενώ μέσα στον Οκτώβρη ξέσπασε μια μεγάλη επιδημία χολέρας που στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες απλούς ανθρώπους. Σήμερα στην Αϊτή, σχεδόν ενάμισι χρόνο μετά το σεισμό, ένα εκατομμύριο άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν σε άθλιους καταυλισμούς. Η κατάσταση έφτασε πολλές φορές σε εκρηκτικό σημείο, με δυναμικές κινητοποιήσεις κατά των ξένων στρατιωτών-μισθοφόρων. Η κατάσταση παραμένει τεταμένη, και μετά τις βιαστικές εκλογές που επέβαλαν με το ζόρι οι ιμπεριαλιστές.

Αρνητική εξέλιξη είχαμε και στη Χιλή, όπου στις εκλογές του 2010 νίκησε το κόμμα του Πινοτσέτ, με αποτέλεσμα να υπάρχει και εκεί ακροδεξιά κυβέρνηση, που ήρθε να προστεθεί στους πιστούς φίλους των ΗΠΑ, πλάι στην Κολομβία, το Μεξικό, το Περού, κλπ. και να ανακόψει τον υπεραισιόδοξο ενθουσιασμό που είχε καλλιεργηθεί από πολλούς για το μέτωπο των προοδευτικών, δημοκρατικών κυβερνήσεων που σάρωναν τη λατινοαμερικάνικη ήπειρο.        


Ανάλογη κατάσταση υπήρξε και στην Κολομβία στις 14 Μάρτη, με τον πρώην υπουργό Άμυνας της κυβέρνησης Ουρίμπε, Χουάν Μανουέλ Σάντος, να κερδίζει τις εκλογές. Ο νέος κυβερνήτης, γνωστός από το συναονισμό της επιχείρησης του Μάρτη του 2008, που οδήγησε στην παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας του Εκουαδόρ και στο βομβαρδισμό του στρατοπέδου των FARC-EP, με επικεφαλής τον Ραούλ Ρέγες, αλλά και για την επιχείρηση για την απελευθέρωση με δόλιο τρόπο κρατούμενων των FARC-EP (ανάμεσά τους της Μπετανκούρ και 3 κατασκόπων των ΗΠΑ) προχωράει στα ίδια βήματα με τον Ουρίμπε, με πρώτιστο στόχο το τσάκισμα με κάθε μέσο του αντάρτικου κινήματος. Για το σκοπό αυτό η κυβέρνησή του χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, δολοφονίες, απαγωγές, βασανιστήρια, εξαγορά, ατιμωρησία για τα εγκλήματα, με στενές σχέσεις με το εμπόριο ναρκωτικών, με τις παραστρατιωτικές ομάδες να λύνουν και να δένουν. Και παρά τις επανειλημμένες μονομερείς εκδηλώσεις καλής θέλησης από την πλευρά των Επαναστατικών Ένοπλων Δυνάμεων Κολομβίας-Στρατός του Λαού (FARC-EP), με την απελευθέρωση μιας σειράς κρατουμένων, η ανταλλαγή αιχμαλώτων και η πολιτική λύση βρίσκεται πιο μακριά από κάθε άλλη φορά. Στις 25 Σεπτέμβρη, ο κυβερνητικός στρατός σημείωσε μια μεγάλη επιτυχία, σκοτώνοντας σε μάχη τον Χόρχε Μπρισένιο, στρατιωτικό υπεύθυνο των FARC-EP και μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Γενικού Επιτελείου. Στο μεταξύ, το κυνήγι μαγισσών που ξεκίνησε το Μάρτη του 2008 στην Κολομβία και στο εξωτερικό συνεχίζεται. Στα πλαίσιά του στις 27 Σεπτέμβρη, ο Σάντος αφαίρεσε από τη γερουσιαστή του Φιλελεύθερου Κόμματος και μεσολαβήτρια ανάμεσα στην κυβέρνηση και τις FARC-EP, Πιεδάδ Κόρδοβα,  για 18 χρόνια όλα τα δημόσια αξιώματά της με το πρόσχημα ότι συνεργαζόταν με τις FARC-EP. Παράλληλα, σε συνεργασία με την ακροδεξιά κυβέρνηση της Χιλής, ξεκίνησε διώξεις κατά στελέχους του ΚΚ Χιλής με το ίδιο πρόσχημα και ήδη αποφασίστηκε η έκδοσή του στην Κολομβία.
    
Στις 30 Σεπτέμβρη εκδηλώθηκε στο Εκουαδόρ απόπειρα πραξικοπήματος και δολοφονίας του προέδρου της χώρας Ραφαέλ Κορέα, αρχικά από κύκλους της αστυνομίας, τμήματα του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών, με την ουσιαστική βοήθεια της πρεσβείας των ΗΠΑ. Το πραξικόπημα απέτυχε, χάρη στην έγκαιρη κινητοποίηση των λαϊκών δυνάμεων και του κυρίως όγκου του στρατού. Ιδιαίτερα αρνητική ήταν η στάση που κράτησαν οι μεγάλες μαζικές οργανώσεις των ιθαγενών, μια σειρά μικρότερα κόμματα που αυτοχαρακτηρίζονται προοδευτικά, κλπ., που ήταν κράτησαν δήθεν ουδέτερη στάση, είτε κάλεσαν το λαό να ανατρέψει τον Κορέα. Παρά το γεγονός ότι το πραξικόπημα δεν επικράτησε, φάνηκε καθαρά η δύσκολη κατάσταση που υπάρχει στο Εκουαδόρ, αλλά και σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική και οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν. 

Αυτό φαίνεται καθαρά και από το γεγονός ότι πολλαπλασιάζονται οι στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή (Κολομβία-Περού-Ονδούρα, κλπ.) και ενισχύεται η παρουσία 4ου Στόλου στην Καραϊβική. Με άλλα λόγια, παρά την εκρηκτική κατάσταση στον αραβικό κόσμο, η Λατινική Αμερική παραμένει στο στόχαστρο των ΗΠΑ, όπως απέδειξε και η περιοδεία του Μπαράκ Ομπάμα σε μια σειρά χώρες της Λατινικής Αμερικής το Μάρτη (Βραζιλία, Χιλή, Σαλβαδόρ, κλπ.) όπου έγινε δεκτός από τους λαούς με μεγάλες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Δύσκολη κατάσταση υπάρχει και στη Βενεζουέλα. Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτέμβρη οι δυνάμεις γύρω από τον Τσάβες, δηλαδή το Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα και το ΚΚ, δεν πέτυχαν τα αποτελέσματα που ήθελαν, την απόλυτη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, παρά το γεγονός ότι ήρθαν πρώτη δύναμη. Τα αρνητικά αποτελέσματα είχαν σχέση και με τη μεγάλη αποχή, που ερμηνεύτηκε σαν καμπανάκι για την κυβέρνηση λόγω της μεγάλης διαφθοράς που υπάρχει στο Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα που ίδρυσε ο Τσάβες, των μη τολμηρών μέτρων σε πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση, κ.ά. Αυτό σηματοδοτεί και τη δουλειά που πρέπει να γίνει μέχρι το Δεκέμβρη του 2012 που είναι οι επόμενες προεδρικές εκλογές. Οπωσδήποτε, όμως, άρχισαν να γίνονται βήματα για την οργάνωση του λαού και σε επίπεδο μαζικών οργανώσεων και σε επίπεδο εργασιακών συμβουλίων.

Ακόμα πιο δύσκολη είναι η κατάσταση στη Βολιβία. Μετά την αποτυχία της απόπειρας δολοφονίας και στάσης κατά του Έβο Μοράλες που απέτυχαν, δεν έχουν σταματήσει στιγμή οι προσπάθειες ανατροπής της κυβέρνησής του από την πλευρά του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και της ντόπιας ολιγαρχίας. Ωστόσο, και εκεί έχουν σημειωθεί και θετικά βήματα.          

Παράλληλα, μέσα στο Μάη είχαμε και τη Διάσκεψη Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Λατινικής Αμερικής στη Μαδρίτη. Η συνάντηση πέρασε από πολλά κύματα και λίγο έλειψε να ματαιωθεί, αφού είχε προσκληθεί ο «εκλεγμένος» με νόθες εκλογές σημερινός πρόεδρος της Ονδούρας σε αντικατάσταση του Μανουέλ Σελάγια που εκδιώχθηκε από τη χώρα από τους πραξικοπηματίες και μια σειρά πρόεδροι των λατινοαμερικάνικων χωρών αποφάσισαν να μην παραβρεθούν. Αν και τελικά η ΕΕ έκανε πίσω, παρ’ όλα αυτά η Διάσκεψη ήταν αρκετά υποβαθμισμένη, λόγω της μη παρουσίας πολλών αρχηγών κρατών της Λατινικής Αμερικής και της εκπροσώπησης των περισσότερων χωρών από τους υπουργούς Εξωτερικών. Κύριο θέμα ήταν οι σχέσεις ανάμεσα στην ΕΕ και τη Λατινική Αμερική/Καραϊβική, δηλαδή οι περίφημες Συμφωνίες Σύνδεσης, που στην ουσία είναι πιστή εικόνα των Συμφώνων Ελεύθερου Εμπορίου που υπογράφουν οι χώρες της Λατινικής Αμερικής με τις ΗΠΑ. Η ΕΕ έχει ιδιαίτερο συμφέρον να υπογραφούν οι συμφωνίες αυτές, ωστόσο είναι πολλές οι χώρες της Λατινικής Αμερικής που αρνούνται να τις υπογράψουν και τις καταγγέλλουν (Βολιβία, Εκουαδόρ, Βενεζουέλα, Σαλβαδόρ) και πολλοί οι λαϊκοί αγώνες που γίνονται στη Λατινική Αμερική για τη μη υπογραφή τους.    Αν δούμε τις προσπάθειες καταστολής κάθε προοδευτικής δράσης και ανατροπής κάθε προοδευτικού βήματος τα τελευταία χρόνια από την πλευρά των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων ολιγαρχιών (απόπειρα πραξικοπήματος το 2002 στη Βενεζουέλα, απόπειρα δολοφονίας του Έβο Μοράλες στη Βολιβία, πραξικόπημα στην Ονδούρα, στρατιωτική κατοχή της Αϊτής, απόπειρα πραξικοπήματος στο Εκουαδόρ), αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να επαγρυπνούμε συνεχώς και να καταγγέλλουμε με κάθε ευκαιρία κάθε προσπάθεια ανατροπής και κάθε καταστολή του λαϊκού κινήματος. Με βάση αυτά τα γεγονότα κινήθηκε και το Τμήμα τη χρονιά που μας πέρασε και κάπως έτσι προγραμματίστηκαν και κάποιες ενέργειες για το 2011.

Απολογισμός 2010 

Γενάρης                       Ξεκίνημα της καμπάνιας για τη συγκέντρωση χρημάτων για την Αϊτή, αρχικά μόνοι μας, στη συνέχεια με ΕΕΔΥΕ και ΟΓΕ

12.1.10                        Παράσταση διαμαρτυρίας στην Πρεσβεία της Πολωνίας για την εκδήλωση στο Ευρωκοινοβούλιο του Ιδρύματος Λεχ Βαλέσα κατά της Κούβας

15.1.10                        Στον 902 TV για την Κούβα

22.1.10                                                902 TV για Αϊτή

7.2.10                                                    Εκδήλωση στο Γαλάτσι για τη Λ.Α. με μαζικούς φορείς του Γαλατσίου

26.2.10                                                Συνάντηση του Τμήματος με τον πρόεδρο της Επιτροπής Αλληλεγγύης με τους Λαούς, από το Μεξικό. Παραδώσαμε το ποσό που είχε συγκεντρωθεί για τις οικογένειες των 65 ανθρακωρύχων που σκοτώθηκαν στο Πάστα δε Κόντσος

12-14.3.                       Συνάντηση του Grupo Sur στη Μαδρίτη

20.3.10                        Εκδήλωση στην Κεφαλονιά για την Αϊτή, σε συνεργασία με την ΕΛΜΕ Κεφαλονιάς-Ιθάκης

14.6.10                        Παράσταση στην Πρεσβεία της Ισπανίας σαν προεδρεύουσα της ΕΕ για την κατάργηση της Κοινής Θέσης της ΕΕ κατά της Κούβας

4.7.-20.7.10                 Αποστολή 4 μελών του Τμήματος στην Κολομβία

22.7.10                        Εκπομπή για την Κολομβία στον 902 TV

4.11.10                        Συνάντηση του Γραφείου των Ευρωπαίων για την Ειρήνη στην Κολομβία στη Βαρκελώνη

11.12.10                      Παράδοση στην ΠΔΟΓ των πρώτων 6.200 ευρώ που είχαμε συγκεντρώσει για την Αϊτή, για να παραδοθούν στην Οργάνωση Γυναικών Αϊτής


 Προγραμματισμός 2011 

2011                Συνεχίζεται η καμπάνια για τη συγκέντρωση χρημάτων για την Οργάνωση Γυναικών Αϊτής. Μέχρι τα τέλη Μάρτη υπήρχαν στο λογαριασμό 1.563 ευρώ

20.1.                                902 TV για την Αϊτή

10.2.                Παρουσίαση στο Σεμινάριο για την Αναπτυξιακή Συνεργασία του τελευταίου προγράμματος της ΕΕΔΔΑ στο Σαλβαδόρ (2006-2008)

14.3.                Συνάντηση του Τμήματος με τον Καρόλους Βίμερ, μέλος του ΠΓ του ΚΚ Βενεζουέλας και βουλευτή στο Λατινοαμερικάνικο Κοινοβούλιο, για την κατάσταση στη Βενεζουέλα 

3.4.                  Συνάντηση του Γραφείου των Ευρωπαίων για την Ειρήνη στην Κολομβία στο Παρίσι

5.4.                  Συνάντηση του Τμήματος με τον Χάιρο Ραμίρες, μέλος της ΚΕ του ΚΚ Κολομβίας και πρόεδρο της Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

15-17.4.           Συνεδρίαση του Grupo Sur στην Μπολόνια

4.5.                  Εκδήλωση στα ΤΕΦΑΑ για το κίνημα στη Λατινική Αμερική

Αύγουστος      Μπριγάδα στο Σαλβαδόρ


 

ΤΜΗΜΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ 

Πολλά γράφτηκαν για την εξέγερση των λαών κυρίως της Τυνησίας και της Αιγύπτου το προηγούμενο διάστημα. Όπως αναφέραμε ήδη, η ΕΕΔΔΑ με ανακοινώσεις της στην Ελλάδα και σε διεθνή δίκτυα εξέφρασε την αλληλεγγύη της στα λαϊκά αυτά κινήματα που αμφισβήτησαν τα αυταρχικά σοσιαλδημοκρατικά καθεστώτα και πρότειναν μια σειρά δημοκρατικών αλλαγών.  Το ερώτημα είναι αν αυτές οι εξελίξεις θα επηρεάσουν ή όχι ανάμεσα στα άλλα και το μεταναστευτικό φαινόμενο και αν θα υπάρχει μια μείωση των ανθρώπινων μετακινήσεων προς τις ευρωπαϊκές χώρες. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα σχετίζεται άμεσα με το χαρακτήρα των μεταρρυθμίσεων που ακολουθούν αυτές τις λαϊκές εξεγέρσεις. Οι δημοκρατικές αλλαγές που προωθούνται σε καθεμιά από αυτές τις χώρες, π.χ. συμμετοχή των Αιγύπτιων που δεν ήταν οπαδοί του Μουμπάρακ για πρώτη φορά στην εκλογική διαδικασία, δεν μπορούν από μόνες τους να καλυτερέψουν τη ζωή των κατοίκων, δεν μπορούν να τους εξασφαλίσουν τις συνθήκες για να βγουν από την απόλυτη φτώχεια. Καμία προσπάθεια αυτή τη στιγμή δε φαίνεται να γίνεται για να προταθεί κάποια ανάπτυξη αμφισβητώντας τις οικονομικές σχέσεις αποικιοκρατικού χαρακτήρα που οι χώρες αυτές για δεκαετίες είχαν με τις χώρες των οποίων ήταν αποικίες. Όλες οι προτεινόμενες συνταγματικές αλλαγές είναι περιορισμένες, πολύ πίσω και από τα αιτήματα των διαδηλωτών (π.χ. Αίγυπτος: μείωση της προεδρικής θητείας από 6 σε 4 χρόνια, δύο θητείες μόνο για τον Πρόεδρο, πιο ελεύθερα κριτήρια για την κατάθεση υποψηφιότητας) και οδηγούν στην ενσωμάτωση στο κατεστημένο των χωρών αυτών είτε αυτό εκφράζεται από το στρατό στην Αίγυπτο, είτε από την αστική τάξη στην Τυνησία.

Η ανασύνταξη των κινημάτων στις χώρες αυτές πρέπει να αντλήσει εμπειρία από τα αντιαποικιακά απελευθερωτικά κινήματα των χωρών αυτών.  Η πολιτικοποίηση της πάλης θα μπορούσε στο άμεσο μέλλον να οδηγήσει σε εξεγέρσεις με ταξικά χαρακτηριστικά.
 Ήδη έχουμε στην περιοχή μαζικές μετακινήσεις μεταξύ των χωρών που αναφέραμε, καθώς και μια ομάδα 2.500 περίπου Τυνήσιων που έφτασαν με πλοιάρια σε ιταλικό έδαφος την πρώτη περίοδο της εξέγερσης στην Τυνησία. Εντολές για να εμποδίσουν οποιαδήποτε κίνηση μεταναστών έχουν δοθεί στη γαλλική και ιταλική αστυνομία. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Λιβύη δυναμιτίζει ακόμα περισσότερο την έκρυθμη κατάσταση στην περιοχή και πέρα από τον άμεσο στόχο του για διαχείριση των πετρελαίων, θα χρησιμοποιηθεί και για εκφοβισμό και καταστολή πιο ριζοσπαστικών εξεγέρσεων των λαών της περιοχής. Αυτή τη στιγμή δημιουργεί ασφυκτική πίεση για μετανάστευση χιλιάδων ανθρώπων προς πιο ασφαλείς περιοχές. 

Η ΕΕΔΔΑ έχει κυκλοφορήσει τις θέσεις της για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες και έχει επανειλημμένα τις απόψεις της για τη FRONTEX, τα «στρατόπεδα συγκέντρωσης», το διαχωρισμό «νόμιμων» και «παράνομων» μεταναστών, τις επαναπροωθήσεις, το Δουβλίνο ΙΙ, και γενικά για την πολιτική της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στους μετανάστες.  Επειδή ακριβώς πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, γι’ αυτό και θέλουμε να αναπτύξουμε πρωτοβουλίες στις γειτονιές ενάντια στο ρατσισμό. Η ΕΕΔΔΑ δεν μπορεί να περιορίζεται στα Δελτία Τύπου και στις Ανακοινώσεις. Είμαστε υποχρεωμένοι από την ίδια την ένταση της όξυνσης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης να εκφράσουμε με δράσεις και πρωτοβουλίες τη διάθεση μεγάλων ομάδων του πληθυσμού να αγωνιστούν στο πλευρό των μεταναστών για ίσα δικαιώματα στη ζωή και στην εργασία. Δε γίνεται να ανεχόμαστε μπροστά στα μάτια μας να προπηλακίζουν και να εξευτελίζουν νέους επειδή έχουν άλλο χρώμα. Οι ρατσιστικές επιθέσεις θα πολλαπλασιάζονται όσο χειροτερεύουν οι συνθήκες ζωής τους και δε λύνεται το θέμα της διαμονή τους στη χώρα.  Για την ανάδειξη των δικαιωμάτων των μεταναστών η ΕΕΔΔΑ δραστηριοποιείται σε εθνικό επίπεδο με:α. ανακοινώσεις, δελτία τύπου και διοργάνωση ενημερωτικών δράσεων για τους μετανάστες. Στόχος μας είναι οι κοινές δράσεις με άλλες οργανώσεις και φορείς για να αναδειχθεί η ταξικότητα του μεταναστευτικού φαινομένου, να  αποκρουστεί ο ρατσισμός, να νιώσουν οι μετανάστες δυνατοί να διεκδικήσουν μαζί με τους Έλληνες ίσα δικαιώματα και πρόσβαση στη δουλειά. β. συμμετοχή στο Ευρωμεσογειακό Δίκτυο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Μεταφέρουμε την εμπειρία 80 οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή της Μεσογείου. Συμμετέχουμε ενεργά στην Ομάδα Εργασίας για τους Μετανάστες και στην Ομάδα Εργασίας για την Παλαιστίνη και το Ισραήλ.

 α) Κυκλοφορήσαμε στις 26.3.2011 ανακοίνωση για τις ρατσιστικές επιθέσεις βίας στις γειτονιές της Νίκαιας, του Ρέντη και του Κορυδαλλού, στις 13.02.2011, για το Φράχτη στον Έβρο, ένα ακόμα κατασταλτικό μέτρο της καπιταλιστικής κρίσης, στις 21.02.2011 Μήνυμα αλληλεγγύης στους εργάτες-μετανάστες απεργούς πείνας της Αθήνας και Θεσσαλονίκης, Δελτία Τύπου στις 13.03.2011 (Με νίκες έληξε η απεργία πείνας των 300 μεταναστών στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη). Στις 2-3 Ιουλίου 2010 συμμετείχαμε στο διήμερο για τους μετανάστες που διοργανώθηκε στου ΦΙΞ. Στις 6 Οκτώβρη 2010 στα πλαίσια εκδηλώσεων με θέμα «Πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών στην Ελλάδα και την Ευρώπη» διοργανώσαμε έκθεση φωτογραφίας της Άρτεμις Σκουλίκα με θέμα «Μετανάστες – νόμιμοι και «παράνομοι»- και αυτοί κάτοικοι Πατρών;» Στο κλείσιμο της έκθεσης στις 13 Οκτώβρη παρουσιάστηκαν ιστορικές αφίσες από τη δράση της ΕΕΔΔΑ από την ίδρυσή της το 1981 και έγιναν ομιλίες και συζητήσεις για τα πολιτικά δικαιώματα και ένταξη των μεταναστών και κριτική του νόμου για την ιθαγένεια των μεταναστών και τη συμμετοχή τους στις δημοτικές εκλογές. Στις 24 Γενάρη 2011 επισκεφτήκαμε για συμπαράσταση τους μετανάστες απεργούς πείνας της Υπατίας  

β) Συμμετοχή στο Ευρωμεσογειακό Δίκτυο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα/Ομάδα Εργασίας για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Υπεύθυνη για το συντονισμό αυτής της Ομάδας Εργασίας από πλευράς της Εκτελεστικής Γραμματείας του Δικτύου είναι η πρόεδρος της ΕΕΔΔΑ, Μάρη Λαυρεντιάδου. Συμμετέχουν 10 οργανώσεις από το Βορρά και από το Νότο της Μεσογείου. Το πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στο οποίο εντάσσεται αυτή η δραστηριότητα έχει σκοπό την πλήρη εφαρμογή των διεθνών κανόνων σχετικών με τα ανθρώπινα δικαιώματα και με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο στους μετανάστες, τους αιτητές ασύλου και τους πρόσφυγες, ειδικότερα την εφαρμογή όλων των δικαιωμάτων που απορρέουν από τη Συνθήκη της Γενεύης, τη Συνθήκη για τα δικαιώματα των εργαζόμενων μεταναστών και των οικογενειών τους, από τα διεθνή πρωτοκόλλα σχετικά με τα πολιτικά δικαιώματα, τα δικαιώματα του πολίτη και τα πολιτισμικά, οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα, καθώς και από τις συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (OIT).  Οι γενικοί στόχοι είναι:
  • η ενίσχυση της συνεργασίας μέσα στις τοπικές κοινωνίες αναφορικά με τις πολιτικές, τα σχέδια και την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικών με τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων
  • η δρομολόγηση ενός διαλόγου με τις κυβερνήσεις και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα που αφορούν την παραπάνω ομάδα, με στόχο να επηρεάσουν τις σχεδιαζόμενες πολιτικές σε αυτόν τον τομέα
  • η ανάπτυξη των δεξιοτήτων των τοπικών οργανώσεων του Νότου της Μεσογείου
 
Οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι αυτών των παραπάνω δράσεων είναι:
  • η δημιουργία ενός δικτύου ΜΚΟ σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, καθώς και η μεταξύ τους συνεργασία
  • η προώθηση της συζήτησης και των προτάσεων πολιτικής για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες
  • η χρήση διεθνών και τοπικών εργαλείων σχετικών με τα ανθρώπινα δικαιώματα και επεξεργασία του πλαισίου προστασίας σε νομικό και πολιτικό επίπεδο
  • η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης σχετικά με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες δημιουργώντας παράλληλα επείγουσες αποστολές κινητοποίησης της κοινής γνώμης

Συμμετοχή της ΕΕΔΔΑ σε δραστηριότητες του Ευρωμεσογειακού Δικτύου
  • Βηρυτός, 20-22 Φεβρουαρίου 2010: Συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας
  • Ιστανμπούλ, 16-18 Απριλίου 2010: Συνεδρίαση της Ομάδας Εργασίας για τη Μετανάστευση και τους Πρόσφυγες
  • Αμάν, 18-20 Ιούνη 2010: Εκτελεστική Γραμματεία
  • Παρίσι, 8-9 Οκτώβρη 2010: Σεμινάριο για τη μετανάστευση στην περιοχή του Μαγκρέμπ
  • Παρίσι, 22-24 Οκτώβρη 2010: Εκτελεστική Γραμματεία
  • Βηρυτός, 3-5 Δεκεμβρίου 2010: Ομάδα Εργασίας για τη Μετανάστευση
  • Γενεύη, 4-6 Μάρτη 2011: Συνεδρίαση Εκτελεστικής Γραμματείας 

Προγραμματισμός
για το 2011
 
  • 14 - 15 Απρίλη 2011: Συμμετοχή στη συνεδρίαση της Πλατφόρμας για τα Θεμελιώδη Ανθρώπινα Δικαιώματα (FRA) εκπροσωπώντας το Ευρωμεσογειακό Δίκτυο, στη Βιέννη
  • 6-8 Μάη 2011, Συνάντηση της ομάδας εργασίας για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, στο Ραμπάτ του Μαρόκου
  • 24–26 Ιούνη 2011, Συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας του Δικτύου στην Αθήνα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
 

Τα προγράμματα αναπτυξιακής συνεργασίας στις χώρες που δουλεύαμε μέχρι τώρα έχουν γίνει ακόμα πιο δύσκολα, γιατί εκτός όλων των άλλων τώρα πια οι οργανώσεις με τις οποίες συνεργαζόμαστε έχουν το δικαίωμα να τα παρουσιάσουν μόνες τους και μάλιστα κάτω από καλύτερους οικονομικούς όρους.  Έτσι, είναι η πρώτη χρονιά από το 1988 που ξεκινήσαμε να κάνουμε προγράμματα που δεν έχουμε κανένα να τρέχει. Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, αφού η κατάσταση φαινόταν εδώ και πολύ καιρό. Το τελευταίο πρόγραμμα στην Κολομβία τελείωσε το 2007, στο Σαλβαδόρ το 2008 και στην Παλαιστίνη το 2010. Το πρόγραμμα που υποβάλαμε το 2010 για το Σαλβαδόρ, τη Γουατεμάλα και το Μεξικό δεν εγκρίθηκε.  Μέσα στο 2010 τελείωσε και το πρόγραμμα επείγουσας βοήθειας στην Παλαιστίνη. Το καινούργιο που είχαμε καταθέσει για το 2011 δεν εγκρίθηκε λόγω περιορισμένων κονδυλίων της ΕΕ. Από την άλλη μεριά, δύο χρόνια τώρα το υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει κάνει πρόσκληση ενδιαφέροντος για προγράμματα στις χώρες που δουλεύουμε και δεν προβλέπεται να κάνει και όλο το 2011. Παράλληλα, ετοιμάζεται να καταθέσει στη Βουλή σχέδιο νόμου που θα καθορίζει το πλαίσιο συνεργασίας του υπουργείου με τις οργανώσεις και τον τρόπο εκτέλεσης των προγραμμάτων.     


ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
    

Το περιοδικό συνεχίζει να εκδίδεται χωρίς προβλήματα και μέσα στα χρονικά πλαίσια που ορίζουν οι κανόνες της περιοδικότητας. Τα γεγονότα μας δίνουν αρκετό υλικό για να είναι η ύλη του πλούσια και να κρατά το ενδιαφέρον των αναγνωστών του. Το μοναδικό μας πρόβλημα, επόμενα, είναι αυτό της οικονομικής δυσπραγίας. Δεν γνωρίζουμε καν αν θα μπορούμε να συνεχίσουμε να το εκδίδουμε με αυτή τη μορφή που όλοι γνωρίσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Υπάρχουν σκέψεις να βγαίνει μόνο σε ηλεκτρονική μορφή. Είναι κάτι που μας απασχολεί πάρα πολύ και χρειαζόμαστε τις δικές σας σκέψεις και προτάσεις για να προχωρήσουμε.  Βάλαμε μπροστά να βελτιώσουμε την ιστοσελίδα μας. Ήδη ένα μέλος μας ασχολείται σοβαρά με την αλλαγή του προγράμματος και τη βελτίωσή της.  


ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
 

Η οικονομική ευχέρεια της ΕΕΔΔΑ πάντοτε και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια,  ήταν περιορισμένη, αλλά σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι η οικονομική κατάσταση του λαού μας, εφόσον συνεχιστούν όσα σχεδιάζονται, θα χειροτερεύει συνεχώς τα επόμενα χρόνια. Αυτό σίγουρα θα δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα και στην ΕΕΔΔΑ, που στηρίζεται αποκλειστικά στα μέλη και στους φίλους της.