Γλώσσα:
Home arrow Τομείς δράσης arrow Άλλοι τομείς arrow - Αναζήτηση άρθρου arrow Διάφορα arrow ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΕΔΔΑ & SPF: Ομιλία της προέδρου της ΕΕΔΔΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΕΔΔΑ & SPF: Ομιλία της προέδρου της ΕΕΔΔΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΣ ΕΕΔΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥ Secours Populaire Français ΣΤΟΝ ΕΛΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.

Αθήνα, ΕΣΗΕΑ, Τετάρτη 4 Απρίλη 2012, ώρα 12:30

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΕΔΔΑ

Η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης έχει μια πορεία τριάντα ενός χρόνων διεθνιστικής αλληλεγγύης με σημαντική παρουσία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Θα χρειαζόμασταν πολύ χρόνο  για να θυμηθούμε τους πιο σημαντικούς σταθμούς αυτών των 31 χρόνων ξεκινώντας από το 1981 οπότε πάρθηκε η πρωτοβουλία ίδρυσης της. Η ΕΕΔΔΑ είναι μια μαζική οργάνωση που ιδρύθηκε με στόχο την αλληλεγγύη με τα κινήματα των λαών της Ασίας, Αφρικής και Λατινικής Αμερικής και όλων των άλλων λαών που αγωνίζονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό, για την εθνική τους ανεξαρτησία και κυριαρχία, για την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη. Μέλη της είναι τριτοβάθμιες και δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, συνδικάτα και σωματεία, οργανώσεις γυναικών, ειρήνης, προσωπικότητες της κοινωνικής ζωής και φυσικά πρόσωπα που θέλουν να συμβάλουν ενεργά στην υλοποίηση των στόχων της.

Η ΕΕΔΔΑ θεωρεί χρέος της, σήμερα που χτυπιούνται όλα τα δικαιώματα του ελληνικού  λαού να αναπτύξει πολύ συγκεκριμένη δράση για την ανακούφιση αυτών που βιώνουν τη φτώχεια και την εξαθλίωση, για να εκφράσει την αλληλεγγύη της με όποιο τρόπο μπορεί, να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις της για να στηρίξει αγώνες και πρωτοβουλίες που έχουν στόχο να δώσουν δύναμη σε αυτούς που αγωνίζονται για το δικαίωμα στη ζωή και στην εργασία.


Η ανεργία που βιώνει πάνω ένα εκατομμύριο του ενεργού πληθυσμού της χώρας κάνει δύσκολη έως αβάστακτη την καθημερινή επιβίωση, στερεί την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που θα έπρεπε να παρέχονται σε όλους ως αποτέλεσμα της προόδου και της τεχνολογικής εξέλιξης. Δυσκολεύει τη συμμετοχή στους αγώνες για πρόοδο και ευημερία και στην κάθε μορφή διεκδίκησης μια καλύτερης ζωής. Καταδικάζει στην ανέχεια μικρά παιδιά, γέροντες  και όλους όσους άμεση ανάγκη στήριξης. Βγάζει μεγάλες ομάδες του πληθυσμού στο περιθώριο.

Σήμερα, η Πολιτεία, αρνείται τον κοινωνικό της ρόλο. Αποσύρεται από κάθε είδους, έστω και στοιχειώδους, κοινωνική παροχή που είχε κατακτηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Η υγεία και η παιδεία, οι κοινωφελείς και κοινόχρηστες υπηρεσίες γίνονται ολοένα και περισσότερο αποκλειστικά προνόμια των εύπορων τάξεων. Κλείνουν βρεφονηπιακοί σταθμοί, άλλοι δεν θερμαίνονται επαρκώς, σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει πρόβλημα υποσιτισμού σε νήπια και μικρά παιδιά. Και την ίδια ώρα το Υπουργείο Παιδείας απλώς αναγνωρίζει το πρόβλημα αλλά δεν δίνει ούτε ένα ευρώ για τα παιδία και μεταθέτει την ευθύνη στους διευθυντές των σχολείων, τους γονείς, τις φιλανθρωπικές ΜΚΟ και τους χορηγούς. Συγχωνεύονται σχολεία πανελλαδικά, αυξάνονται τα τροφεία σε παιδικούς και βρεφικούς σταθμούς, αυξάνονται τα δίδακτρα σε αθλητικούς οργανισμούς και πνευματικά κέντρα, κόβονται πολιτιστικά δρώμενα από τους ΟΤΑ, ακόμα κι αυτά χαμηλού κόστους. Στο ΙΚΑ μειώνονται οι βάρδιες και κλείνουν εργαστήρια και ιατρεία. Διακόπτεται η στήριξη μαζικών τοπικών φορέων, καταργούνται δωρεάν ιατρικές εξετάσεις που προσφέρονταν στους ηλικιωμένους μέσω των ΚΑΠΗ... Τελικά η ανέχεια και η εξαθλίωση δεν έρχονται εξ ουρανού, ούτε είναι μια γενική και αφηρημένη κρίση. Είναι πολύ συγκεκριμένες αποφάσεις που σε καθημερινό επίπεδο καταστρέφουν την όποια ποιότητα ζωής.

Το ερώτημα που τίθεται για ένα μαζικό φορέα σαν την ΕΕΔΔΑ είναι τι κάνουμε σήμερα. Υπάρχει πεδίο δράσης που να συσπειρώνει ομάδες πολιτών που θέλουν να προσφέρουν στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης και όχι της φιλανθρωπίας; Στην κατεύθυνση στήριξης και διεκδίκησης των δικαιωμάτων των πολιτών και όχι σε μια λογική στήριξης αναξιοπαθούντων;

Πολύς κόσμος εκφράζει διάθεση να βοηθήσει, να αναλάβει πρωτοβουλίες, να εκφράσει την αλληλεγγύη σε ανθρώπους που δοκιμάζονται. Τα μηνύματα αυτά φτάνουν στην οργάνωσή μας κάθε μέρα. Θα αφήσουμε αυτή τη διάθεση για αλληλεγγύη να την καρπωθεί η εκκλησία και διάφοροι φιλεύσπλαχνοι αστοί με τη βοήθεια, βέβαια, και την προβολή από φιλικά τους ΜΜΕ;

Σήμερα, που μια νέα κατάσταση εδραιώνεται στη χώρα μας λόγω της βίαιης επίθεσης στα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα των εργαζομένων, η ανάγκη της καθημερινής επιβίωσης είναι προτεραιότητα. Όχι μόνο αυτών που αγωνίζονται αλλά και αυτών που δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει την ανάγκη διεκδίκησης και σύγκρουσης με αυτούς που τους καταστρέφουν τη ζωή.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι η επαφή με οργανώσεις που θεωρούν την αλληλεγγύη όπλο των λαών για χειραφέτηση θα δώσει τους καρπούς της. Αρκεί να είναι μαζική, με ξεκάθαρο στόχο, χωρίς αποκλεισμούς και με διάθεση να αγκαλιάσει με πρωτοβουλίες και δράσεις το μεγαλύτερο μέρος του λαού που υποφέρει.

Υπάρχει, όμως, ένα σημαντικό πρόβλημα σε αυτή την κατεύθυνση. Η μη καταγραφή των αναγκών και πιο συγκεκριμένα των δικαιούχων μιας τέτοιας βοήθειας. Και εκεί που υπάρχει καταγραφή (κοινωνικές υπηρεσίες των ΟΤΑ) είναι αποσπασματική και επιλεκτική. Έτσι, δε μπορείς παρά να απευθυνθείς σε ομάδες με συγκεκριμένη ταυτότητα π.χ. συνδικάτα, εκκλησία, τοπικές επιτροπές πολιτών. Τι γίνεται, όμως, με όλους αυτούς που είναι σε ανάγκη αλλά δε συμμετέχουν σε κάποια παραπάνω ομάδα; Τι γίνεται με τους μετανάστες χωρίς χαρτιά και τις οικογένειες τους που ο ρατσισμός και το ανελέητο κυνηγητό από τις αρχές, αλλά και τις φασιστικές ομάδες τούς καταδικάζει στην ανέχεια και στη δυστυχία; Δεν πρέπει να αφήσουμε αυτούς τους συμπολίτες μας να ζουν σε καθεστώς μόνιμης τρομοκρατίας. Η άμεση παρέμβασή μας με υλική βοήθεια αλλά και βοήθεια στην εκπαίδευση, στήριξη στο να βρουν σπίτι και να πάνε στο νοσοκομείο είναι επείγουσα. Είναι μια κατηγορία για την οποία πρέπει να πάρουμε πρωτοβουλίες σε αυτή την κατεύθυνση.

Μπορεί μια οργάνωση να παίξει έναν ανθρωπιστικό ρόλο ενώνοντας το λαό στη βάση των αναγκών του και να απευθυνθεί σε όλους όσοι έχουν ανάγκη;

Πιστεύουμε πώς ναι. Επιλέξαμε δύο χώρους για αυτήν την πρώτη δράση αλληλεγγύης. Η χαλυβουργία (οι βιομηχανίες επεξεργασίας μετάλλου γενικότερα) και η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη αποτελούν σημαντικούς παραγωγικούς τομείς της χώρας μας. Οι εργαζόμενοι είναι εξειδικευμένοι, διαθέτουν πολύ σημαντικές γνώσεις οργάνωσης  της παραγωγής. Παρόλα αυτά, αυτή τη στιγμή στο εργοστάσιο της "Ελληνικής Χαλυβουργίας" έχουν απολυθεί 80 άνθρωποι και απειλούνται όλοι με μείωση μισθών, εκ περιτροπής εργασία και ανέχεια. Στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη στο Πέραμα 1000 άτομα (με τις οικογένειες τους) είναι απολυμένοι και 600 με 800 από αυτούς βρίσκονται σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο. Για εμάς, αυτοί οι εργαζόμενοι είναι που θα σηκώσουν το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα, θα παραδειγματίσουν με την εμπειρία που αποκτούν και θα συνεχίσουν  να δίνουν μαθήματα αλληλεγγύης και ώθηση για αγωνιστική και διεκδικητική στάση ζωής σε όσους βρίσκονται σε ανάγκη και σε όσους έχουν βρεθεί έξω από την παραγωγή και σταδιακά πετιούνται και έξω από την κοινωνία.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεχτήκαμε και την πρόταση του Secours Populaire Français, μιας από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές οργανώσεις στη Γαλλία και στην Ευρώπη. Με το πού έφτασαν στη Γαλλία τα μηνύματα ότι ο ελληνικός λαός χρειάζεται στήριξη πρότειναν αποστολή επισιτιστικής βοήθειας στην Ελλάδα. Δεν είναι η πρώτη φορά που η οργάνωση αυτή εκφράζει την αλληλεγγύη των Γάλλων πολιτών στους Έλληνες. Ήταν δίπλα μας στη διάρκεια της δικτατορίας, μας πρότειναν συγκεκριμένες δράσεις για την ενίσχυση των πληγέντων από τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Ηλεία.

Η ΕΕΔΔΑ συμμετέχει μαζί τους στο Ευρωμεσογειακό Δίκτυο για την Αλληλεγγύη (Réseau Euro méditerranéen pour la Solidarité).

Να τους ευχαριστήσω για αυτή τη συνεργασία και να δώσω το λόγο στους αντιπροσώπους των σωματείων των εργαζομένων για το χαιρετισμό τους. Τη συνέντευξη θα κλείσει ο Πρόεδρος του Secours Populaire Français, Julien Lauprêtre για να σας αναπτύξει με το γλαφυρό του τρόπο τη δράση τού Secours Populaire.



< Προηγούμενα   Επόμενα >