PHP WARNING 
Παρατηρήσεις – εκτιμήσεις για το νόμο για τους μετανάστες 3386/2005
PHP WARNING 
PHP WARNING 
PHP WARNING 
PHP WARNING 

Μετά από πολλές συσκέψεις και εξαγγελίες την προηγούμενη χρονιά ότι "μέχρι το τέλος του 2004 η κυβέρνηση της Ν.Δ. θα έλυνε τα προβλήματα των μεταναστών που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη χώρα μας" και υπολογίζονται σε πάνω από 1.600.000, ψηφίστηκε τελικά από την κυβέρνηση ο νέος νόμος για τους μετανάστες (Ν. 3386/2005).

Ο νέος νόμος της κυβέρνησης της Ν.Δ. αποτελεί συνέχεια αλλά και μετεξέλιξη σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση του προηγούμενου της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Προσαρμόζει την ελληνική νομοθεσία για τους μετανάστες στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι μετανάστες έχουν θέση ως φθηνό εργατικό δυναμικό χωρίς ουσιαστικά δικαιώματα.

Ιδιαίτερο γνώρισμα του νέου νόμου είναι η διαιώνιση της πολιτικής ομηρίας των μεταναστών, αφού παραμένουν σαν προϋποθέσεις χορήγησης άδειας διαμονής, η σύμβαση εργασίας και τα ένσημα και επιπλέον οι εκάστοτε υπουργοί Εσωτερικών, Οικονομίας και Εργασίας, ανάλογα με τις επιθυμίες της εργοδοσίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα καθορίζουν τον αριθμό των ενσήμων, αλλά και τα δικαιολογητικά για τη χορήγηση για την ανανέωση της άδειας διαμονής.

Οξύνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες που βρίσκονται σήμερα στην Ελλάδα, όπως:

  • Την οικογενειακή επανένωση
  • Τη μόνιμη ομηρία αφού με τις προσωρινές άδειες - για κανένα λόγο - δεν μπορούν να βγουν και να επανέλθουν στη χώρα
  • Καταργεί την αυτεπάγγελτη αναστολή απέλασης για ανθρωπιστικούς λόγους
  • Καθιερώνει τις απελάσεις, όταν στα χρόνια της διαμονής τους αναπτύσσουν μη αρεστή συνδικαλιστική και πολιτική δραστηριότητα
  • Καθιερώνει το ηλεκτρονικό φακέλωμα και μάλιστα των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων (φιλοσοφικές, θρησκευτικές, πολιτικές, συνδικαλιστικές απόψεις και δραστηριότητες)
  • Καθορίζει τη διατήρηση και αύξηση των παραβόλων νομιμοποίησης, αντί της κατάργησης που είναι πάγιο αίτημα, αφού σαν εργαζόμενοι αυτής της χώρας καταβάλλουν φόρους όπως όλοι οι πολίτες. Η πρακτική αυτή καθιστά την Ελλάδα μοναδική στην καταλήστευση των μεταναστών.

Και με αυτό το νόμο επιβεβαιώνεται ότι η κυβέρνηση, παρ' όλες τις αρχικές διακηρύξεις της, δεν έχει την πολιτική βούληση να επιλύσει το μεταναστευτικό πρόβλημα στη χώρα.

  • Εξακολουθεί να υπάρχει το πρόβλημα της υπερεκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης των μεταναστών, αφού η παράνομη παρουσία τους ευνοεί τους εργοδότες, που αξιοποιούν τη μαύρη εργασία, δηλαδή την πληρωμή των μεταναστών έξω από τις συλλογικές συμβάσεις και χωρίς ένσημα.
  • Οι διακηρύξεις περί ισότητας ημεδαπών και μεταναστών παραμένουν χωρίς αντίκρισμα, αφού διαφορετικοί όροι ισχύουν για την περίθαλψη και την ανεργία και άλλες παροχές. Συγκεκριμένα, ενώ οι ημεδαποί εργαζόμενοι έχουν περίθαλψη με 50 ένσημα, επίδομα ανεργίας με 120 ένσημα κ.ά., οι μετανάστες χρειάζονται τουλάχιστον 240 ένσημα, αφού προϋπόθεση για τις παραπάνω παροχές είναι να έχουν άδεια διαμονής, την οποία μπορούν να την αποκτήσουν με 240 το χρόνο!
  • Στη σύνθεση των διαφόρων Επιτροπών βασικά συμμετέχουν κρατικοί παράγοντες, με ελάχιστη ή μηδενική εκπροσώπηση των εργαζομένων και ιδιαίτερα των πρωτοβάθμιων σωματείων που θα υποδεχθούν και τους μετανάστες. Ακόμη είναι απαραίτητο να συμμετέχουν στις Επιτροπές και εκπρόσωποι των φορέων των μεταναστών.
  • Καθιερώνονται απαράδεκτα κριτήρια χορήγησης των αδειών διαμονής και εργασίας και ιδίως για την απόκτηση της "ιδιότητας του επί μακρού διαμένοντος".

Ειδικότερα για το νομοσχέδιο σημειώνουμε ενδεικτικά:

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 3 του προσχεδίου, οι άδειες διαμονής θα εκδίδονται με τη μορφή ενιαίου τύπου για όλη την ΕΕ. Το μέτρο θα ήταν θετικό αν δεν γινόταν κατ΄ εφαρμογή το Κανονισμού ΕΚ 1030/2002 και τις οδηγίες της ΕΕ. σύμφωνα με τις οποίες στις ενιαίου τύπου άδειες θα ενσωματώνονται τα βιομετρικά χαρακτηριστικά των κατόχων.

Έτσι, το μοναδικό θετικό της συνένωσης των διαδικασιών έκδοσης της άδειας εργασίας και διαμονής είναι φαινομενικό γιατί γίνεται στα πλαίσια της παραπέρα αντιδραστικοποίησης του νομοθετικού πλαισίου, σύμφωνα με τις επιταγές τις Ευρωπαϊκής Ένωσης που απορρέουν από τη Σύνοδο Κορυφής του Τάμπερε και στη συνέχεια της προεδρίας της Ισπανίας (Σεβίλλη), της Ιταλίας και πρόσφατα στο Πρόγραμμα της Χάγης (που ολοκλήρωσε τις κατευθύνσεις), με στόχο τη μετατροπή της ΕΕ σε φρούριο. Στα πλαίσια αυτά παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της δημιουργίας στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών, τα οποία θα λειτουργούν και σαν προθάλαμος επιλογής εργατικών χεριών, ανάλογα με τις επιθυμίες των εργοδοτών.

Στο άρθρο 10 παρ. 1β αναφέρεται ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες αλλοδαπών και μετανάστευσης υποχρεώνονται στο τέλος κάθε μήνα να αποστέλλουν στις κατά τόπους αστυνομικές αρχές καταστάσεις με τα ακριβή στοιχεία των αλλοδαπών των οποίων ανανεώθηκαν οι άδειες διαμονής. Ακόμη αναφέρει ότι "η ύπαρξη λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας που ανακύπτουν μετά τη χορήγηση της αρχικής άδειας διαμονής συνιστούν αιτία ανάκλησης της άδειας διαμονής". Αν τις παραπάνω διατάξεις τις συνδυάσουμε και με τη διάταξη που ψηφίστηκε πρόσφατα και που προβλέπει το φακέλωμα των μεταναστών για ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, γίνεται αντιληπτό ότι η χορήγηση και η ανάκληση των αδειών διαμονής εξαρτάται άμεσα από την κοινωνική, τη συνδικαλιστική και την πολιτική τους δραστηριότητα.

Με το άρθρο 53 γίνεται δύσκολη έως αδύνατη η οικογενειακή επανένωση, αφού βάζει ως αναγκαίο όρο την απόδειξη ότι διαθέτει ετήσιο προσωπικό εισόδημα σταθερό και τακτικό, το οποίο δεν θα προέρχεται από προσφυγή στο σύστημα κοινωνικής αρωγής της χώρας, δηλαδή τα επιδόματα και τα κοινωνικά βοηθήματα. Έτσι καθορίζεται ότι το εισόδημα αυτό δεν μπορεί να είναι μικρότερο από τις ετήσιες αποδοχές του ανειδίκευτου εργάτη, προσαυξημένο κατά 20% για τη σύζυγο και κατά 15% για κάθε παιδί κάτω των 18 χρόνων.

Και με το νέο νόμο αποκλείονται πάλι από την επανένωση οι υπερήλικες και οι ανήμποροι γονείς και τα παιδιά άνω των 18 ετών, έστω και αν είναι ανήμπορα.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που ζητάει υπέρογκα και ληστρικά παράβολα, 150 ευρώ το χρόνο για κάθε άτομο, ενώ για την πενταετία ζητάει και ρεγάλο 150 ευρώ. Δηλαδή αντί για 750 ευρώ ζητάει 900! Όσο θα κόστιζαν τα 6 χρόνια.

Σε ότι αφορά τις μεταβατικές διατάξεις, θεωρούμε ότι δεν λύνουν το πρόβλημα γιατί:

Α. Περίπου μόνο το 30% από τους 1.000.000 και πάνω των "παράνομων" μεταναστών θα είναι σε θέση να αποδείξουν ότι διέμεναν στην Ελλάδα μέχρι τις 31-12-04 και το γνωρίζει αυτό η κυβέρνηση, διότι είναι γνωστό σε όλους ότι η μεγάλη πλειοψηφία των μεταναστών δεν έχει θεώρηση ή ημερομηνία εισόδου στην Ελλάδα, πολύ περισσότερο δεν μπορούν να έχουν ένσημα ή ΑΦΜ για το λόγο ότι ήταν παράνομοι.

Β. Η μεγάλη πλειοψηφία από αυτούς που θα καταφέρουν τελικά να πάρουν άδεια διαμονής δεν θα μπορέσουν να την ανανεώσουν, αφού τα ένσημα και η σύμβαση εργασίας εξακολουθούν να παραμένουν σαν προϋπόθεση για την ανανέωση της άδειας διαμονής.

Θεωρούμε ότι το διάστημα των τριών μηνών που στην πραγματικότητα είναι δυόμισι λόγων των πολλών γιορτών που μεσολαβούν, είναι πολύ λίγο για να μπορέσει ένας τόσο μεγάλος αριθμός μεταναστών να προλάβει να καταθέσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά που χρειάζονται για να νομιμοποιηθεί. Έχουμε τη γνώμη και με βάση την προηγούμενη πείρα ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον έξι μήνες.

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

Παίρνοντας υπόψη τις πραγματικές αιτίες της μετανάστευσης και τις ανάγκες των μεταναστών, προτείνουμε:

  • Να νομιμοποιηθούν όλοι οι μετανάστες που ήρθαν στην Ελλάδα μέχρι τις 30-06-05, έτσι ώστε να έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις με τους υπόλοιπους εργαζόμενους της χώρας μας. Όσοι μπορούν να αποδείξουν ότι διαμένουν πάνω από μια πενταετία στη χώρα μας να εμπίπτουν στην κατηγορία του "επί μακρόν διαμένοντος". Να εφαρμοστεί η διαδικασία του 2001 για την απόδειξη της διαμονής στη χώρα (λογαριασμοί ΔΕΚΟ, μισθωτήρια, βεβαίωση εργοδότη κλπ.) για να νομιμοποιηθεί η πλειοψηφία των μεταναστών.
  • Η σύμβαση και τα ένσημα αποτελούν δικαίωμα των μεταναστών και ταυτόχρονα υποχρέωση των εργοδοτών και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να αποτελούν προϋπόθεση για την ανανέωση της άδειας διαμονής.
  • Να νομιμοποιηθούν οι μετανάστες που είναι πάνω από 65 ετών και συντηρούνται από τα παιδιά τους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Να καταργηθούν τα παράβολα για την ανανέωση των αδειών παραμονής. Το παράβολο για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας να μην ξεπερνά τα 200 ευρώ και να καταβάλλεται μόνο μετά την έγκρισή της.
  • Να απλοποιηθούν οι διαδικασίες οικογενειακής επανένωσης και να καταργηθούν οι προσαυξήσεις 29% και 15%. Να μην αποκλείονται από την επανένωση οι υπερήλικες και ανήμποροι γονείς καθώς και τα ενήλικα ανήμπορα τέκνα.
  • Να καταργηθούν οι αντιδραστικές διατάξεις που έχουν σχέση με την ενίσχυση του κρατικού ελέγχου και του ηλεκτρονικού φακελώματος.
  • Να μπορούν να βγουν και να επανέλθουν στη χώρα με τις προσωρινές άδειες, ώστε να καταργηθεί η ιδιότυπη ομηρία τους
  • Να συσταθούν πολύγλωσσα κέντρα πληροφόρησης και υποστήριξης, καθώς και κέντρα ταχύρρυθμης εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας στους Δήμους και τις Νομαρχίες, ώστε επιτέλους να σταματήσει η παραπληροφόρηση και η ληστρική οικονομική εκμετάλλευσή τους από τα διάφορα παράκεντρα.

Το "γράμμα και το πνεύμα" ενός νέου νόμου που θα φιλοδοξεί να επιλύσει τα προβλήματα των μεταναστών πρέπει να είναι τέτοιο, που σε συνεργασία των αρμόδιων υπηρεσιών με τους φορείς των ελλήνων εργαζομένων και των μεταναστών, να επιλύουν τα προβλήματα που θα εμφανίζονται, ενώ παράλληλα πρέπει να αντιμετωπίζονται αποφασιστικά τα φαινόμενα του ρατσισμού και ξενοφοβίας.

< Προηγούμενα   Επόμενα >
[ Πίσω ]
Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης - Παρατηρήσεις – εκτιμήσεις για το νόμο για τους μετανάστες 3386/2005